Από τον Jay Rogers
Δημοσιεύθηκε Απρίλιος 2008
Υπάρχει σίγουρα μια σχέση μεταξύ Τζον Knox και Oliver Cromwell.O Knox, στο βιβλίο του «Η Μεταρρύθμιση της Σκωτίας, που περιγράφεται η όλη διαδικασία χωρίς την οποία, το βρετανικό μοντέλο της κυβέρνησης υπό Όλιβερ Κρόμγουελ δεν θα ήταν δυνατό. Ακόμη ο Knox ήταν πιο σταθερός συντηρητικός στον τρόπο σκέψης του. Αναγνώρισε ότι η πολιτική της κυβέρνησης βασίζεται σε ένα συμβόλαιο μεταξύ του κυβερνήτη (ή του αντιπροσώπου ή βασιλιάς) και το λαό. Η άποψή του ήταν ότι, όταν ο κυβερνήτης διαφοροποιείται από το συμβόλαιο, τότε είναι καθήκον του λαού να τον ανατρέψουν.
O Cromwell δεν ήταν σπουδασμένος λόγιος, όπως ήταν ο Knox, ωστόσο ο Θεός τον ευλόγησε σε μεγαλύτερο ηγετικό ρόλο. Ο Όλιβερ Κρόμγουελ γεννήθηκε σε μια κοινή οικογένεια της αγγλικανών Πουριτανών της επαρχίας χωρίς να έχει κανένα από τα πλεονεκτήματα της ανατροφής που θα τον προετοίμαζε για να είναι ο ηγέτης ενός έθνους. Ωστόσο, είχε μια Θεόσταλτη δυνατότητα να κερδίσει την εμπιστοσύνη και το σεβασμό των ανδρών με ευστροφία οι οποίοι τον υπηρέτησαν καθ 'όλη τη διάρκεια της ζωής του. John Bunyan, συντάκτης της έκθεσης προόδου προσκυνητή υπηρετώντας υπό τις διαταγές του στον αγγλικό εμφύλιο πόλεμο, και ο Τζον Μίλτον, ο οποίος έγραψε Paradise Lost, υπηρέτησε ως προσωπική γραμματέα του.
Τα πρώτα χρόνια του Cromwell ήταν συνηθισμένα, αλλά μετά από μια εμπειρία στη αλλαγή των 27 ετών, είχε καταληφθεί από την αίσθηση του θείου πεπρωμένου. Απέκτησε ξαφνικά ζήλο για το Θεό. Ήταν ένας άνθρωπος της επαρχίας, ένα χάλκινοπρόσωπος αγρότης, με κάλους στα χέρια άνθρωπος της ιδιοκτησίας. Εργαζόταν στο αγρόκτημα του, προσευχότανκαι νήστευε συχνά και μερικές φορές μιλούσε στην τοπική κοινότητα κατά τη διάρκεια των συναντήσεων στην εκκλησία. Ένας ήσυχος, απλός, σοβαρός άνθρωπος, λιγομίλητος άνθρωπος. Αλλά όταν έσπασε τη σιωπή του, ήταν η μεγάλη αρχή, καθώς διέτασε και απαιτούσε υπακοή χωρίς ερώτηση ή διαφωνία. Οπως η δικαιοσύνη της ειρήνης, προσέλκυσε την προσοχή στον εαυτό του βρίσκοντας οπαδούς σε μια ταβέρνα και αναγκάζοντάς τους να ενταχθούν στο τραγούδι με έναν ύμνο. Αυτό εκμεταλλεύεται από κοινού με αφορμή την διαταραχή μεταξύ ορισμένων φατριών των φοιτητών στη τη γειτονική πόλη του Cambridge όπου κέρδισε το σεβασμό των ντόπιων πουριτανών και τον έστειλαν στο Κοινοβούλιο ως εκπρόσωπος τους. Εκεί προσέλκυσε την προσοχή με την ωμή, βίαιη ομιλία του ως μέλος του Κόμματος Ανεξάρτητων η οποία απαρτιζόταν από Πουριτανούς.
Οι Άγγλοι ασχολούνταν με τη δημιουργία ενός δημοκρατικού κοινοβουλευτικού συστήματος της λαικής διακυβέρνησης και την κατάργηση της «ελέω Θεού βασιλεία."Ο Βασιλιάς Καρόλος Α ', ο τύραννος ο οποίος είχε διώξει για καιρό τους αγγλικανούς Πουριτανούς κόβωντας τα αυτιά τους και αφήνοντας τη μύτη τους σχισμή επειδή αψηφούσαν τις προσπάθειές του για να αναγκάσει σε επισκοπή τις εκκλησίες τους, τελικά συγκρούστηκε με το Κοινοβούλιο επί μακρό και επανήλθε με νέες και επαναστατικές ιδέες. Οι Πουριτανοί, ή "Roundheads" (στρογγυλοκέφαλοι) όπως τους έλεγαν, τελικά οδηγήθηκαν σε έναν εμφύλιο πόλεμο εναντίον του βασιλιά και του ιππικού του.
Όταν διέκρινεοι τις αδυναμίες του στρατού των Roundhead Πουριτανών,ο Cromwell έγινε ο ίδιος αρχηγός του ιππικού. Ο Cromwell ποτέ δεν είχε εκπαιδευθεί σε πόλεμο, αλλά από την αρχή έδειξε άψογη ιδιοφυία ως στρατηγός. Ο Cromwell κατανόησε ότι πάντα ήταν επιτυχείς οι επαναστάσεις που μάχονταν οι αγρότες, έτσι συγκέντρωσε πάνω από χίλιους κονταροφόρους Πουριτανούς - αγρότες και κτηνοτρόφους - που χρησιμοποιήθηκαν στην ύπαιθρο. Το Σύνταγμα του είχε το παρατσούκλι "Ironsides" σιδερόπλευροι και ποτέ δεν ηττήθηκε, αν και μάχονταν κατά πολύ λιγότεροι - κατά περιόδους τρεις προς ένα.
Ήταν ένα στρατό που όμοιος του κανείς δεν είχε δει από την εποχή του αρχαίου Ισραήλ. Θα απαγγείλουν στην ομολογία του Westminster και θα βαδίσουν στη μάχη τραγουδώντας τους ψαλμούς του Δαβίδ σπέρνοντας τον τρόμο στην καρδιά του εχθρού. Η τακτική του Cromwell ήταν να χτυπήσει με το ιππικό, μέσω της προώθησης του στρατού στο κέντρο, να περνάει κατ 'ευθείαν μέσα από τις γραμμές και, στη συνέχεια περικυκλώντας είτε από αριστερά είτε δεξιά το κάνοντας την μάζα έναν όχλο, δημιουργώντας σύγχυση και εξολοθρεύοντας τους. Ο Cromwell συσσωρεύσε ένα σώμα των στρατευμάτων και σύντομα έγινε διοικητής. Η Πειθαρχία του δημιούργησε το μόνο όργανο του τακτικού στρατού και στις δύο πλευρές που οποίος κήρυσε, προσευχόταν, κατέβαλε πρόστιμα για τις βωμολοχίες και τη μέθη, και τραγουδώντας ύμνους να επιτίθονται στον εχθρό - η πιο παράξενη ανωμαλία σε μια εποχή που ο κάθε βίαιος χαρακτηριζόταν στρατιώτης και μισθοφόρος.
Εν τω μεταξύ, ο βασιλιάς Charles κάλεσε τον ιρλανδικό Καθολικό στρατό για ενίσχυση του, μια ενέργεια για την οποία δικάστηκε για εσχάτη προδοσία και αποκεφαλίστηκε αμέσως μετά τον πόλεμο. Μετά την εκτέλεση των εθνικών επικυρίαρχων, το Κοινοβούλιο ανέλαβε την εξουσία. Η επιτυχία της νέας δημοκρατίας στην Αγγλία ήταν βραχύβια. Ο Cromwell διαπίστωσε ότι το δημοκρατικό κοινοβουλευτικό σύστημα διοικείται από ευγενείς και άρχοντες καταπιέζοντας τον απλό λαό και ήταν σχεδόν τόσο διεφθαρμένοι όσο η εξουσία του έκπτωτου κακού βασιλιά. Ως Διοικητής του στρατού, ήταν σε θέση να εκμεταλλευθεί την εξουσία και υπηρέτησε ως όρος «Λόρδος Προστάτης."
Κατά τη διάρκεια των δεκαπέντε χρόνων στα οποία Cromwell διοίκησε, κυνήγησε τους πειρατές από τη Μεσόγειο Θάλασσα, ελευθερώνοντας τους Άγγλους αιχμαλώτους δωρεάν, και εξαφάνισε οποιαδήποτε απειλή από τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία. Ο Cromwell έκανε τη Μεγάλη Βρετανία μία σεβαστή και τρομαχτική δύναμη σε όλο τον κόσμο. Ο Cromwell διατήρησε σε μεγάλο βαθμό ανοχή για τις αντίπαλες ονομαστικές αξίες. Πάλεψε για μια εθνική εκκλησία χωρίς επισκόπους. Οι υπουργοί θα μπορούσαν να Πρεσβυτεριανοί, Ανεξάρτητοι ή Βαπτιστές. Οι Διαφωνούντες είχαν τη δυνατότητα να ανταποκριθούν στις εκκλησίες και οι συγκεντρώσεις ακόμη των Ρωμαιοκαθολικών και των Κουάκερων ήταν ανεκτές. Εργάστηκε για τη μεταρρύθμιση των ηθών και τη βελτίωση της εκπαίδευσης. Αυτός προσπάθησε να κάνει συνεχώς την Αγγλία ένα πραγματικά χριστιανικό έθνος και η Αγγλία απόλαυσε μια σύντομη "Χρυσή Εποχή" στην ιστορία της.
Όταν ο Κάρολος Ι αποκεφαλίστηκε, η εξήγηση ήταν ότι είχε σπάσει το συμβόλαιο με τον λαό. Η άποψη του Cromwell και των Πουριτανών ήταν ότι όταν ο κυβερνήτης σπάσει την διαθήκη, τότε μπορεί νομίμως να καθαιρεθεί. Η Πουριτανική κατανόηση της συμφωνίας της φύσης της κυβέρνησης ήταν η βάση για την αμερικανική αποικιακή κυβέρνηση. Αυτό πραγματοποιήθηκε στη Μασαχουσέτη και στο Κονέκτικατ και σε μικρότερο βαθμό στις Νότιες αποικίες. Όταν το Mayflower Compact γράφτηκε, οι Προσκυνητές είχαν μια ιδέα για τη φύση της πολιτικής της κυβέρνησης. Αυτό ήταν το θεμέλιο για τις μετέπειτα αποικίες που ιδρύθηκαν στο σύνολο του 1600. Αυτά τα σύμφωνα επηρεάστηκαν από ό,τι ο Νοξ είχε κάνει στη Σκωτία και τι οι Πουριτανοί είχαν κάνει στην Αγγλία.
Progress of Nations, vol. IV, pp.144-153.
Μετάφραση-Επιμέλεια Αόρατα Γεγονότα