«Ιστορική», χαρακτηρίστηκε η επίσκεψη Χριστόφια στο Ισραήλ, όχι μόνο γιατί πέρασαν αρκετά χρόνια από την τελευταία επίσκεψη Κυπρίου Προέδρου στη γειτονική χώρα –έγινε επί κυβερνήσεως Κληρίδη-, αλλά και επειδή θεωρείτο κάπως «αδύνατο» να πραγματοποιηθεί μια τέτοια επίσκεψη από ένα κομμουνιστή πολιτικό. Βέβαια, ο επικοινωνιακός λόγος του Προέδρου Χριστόφια προσπέρασε τη «σκιά» αυτή, όταν πρόσφερε σε Πέρες και Νετανιάχου από ένα άλμπουμ φωτογραφιών με φωτογραφίες Εβραίων που φιλοξενήθηκαν στην Κύπρο κατά την περίοδο 1946-1949, λέγοντά τους ταυτόχρονα ότι το κόμμα από το οποίο προέρχεται βοήθησε πολλούς από αυτούς. Η «συμπάθεια» του κομμουνιστικού ΑΚΕΛ προς τους Εβραίους δεν ήταν τότε ευκαιριακή. Είναι πολύ καλά γνωστό, ότι η λεγόμενη «Οκτωβριανή Επανάσταση» στη Ρωσία το 1917 έγινε από τους Εβραίους της Ρωσίας.
Ο Μαρξισμός του ΑΚΕΛ και του Προέδρου Χριστόφια είναι δημιούργημα του Γερμανοεβραίου Καρλ Μαρξ. Ο Λένιν, το άγαλμα του οποίου υπάρχει στην Εζεκία Παπαϊωάννου, ήταν εβραϊκής καταγωγής.
Όλα αυτά τα γνωρίζει πολύ καλά η ηγεσία του ΑΚΕΛ, γι΄ αυτό η προσπάθεια να δοθεί προς τα έξω η εντύπωση, ότι ήταν «ιστορική» η απόφαση ενός κομμουνιστή Προέδρου να επισκεφθεί το Ισραήλ, μάλλον απευθύνεται σε αφελείς!
Είναι γεγονός, ότι μετά την κρίση στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ –που δεν φαίνεται να υπάρχει επιστροφή- έχουν αναβαθμιστεί οι σχέσεις του Ισραήλ με την Κύπρο και την Ελλάδα. Γιατί, εκτός από την παλαιά σύμμαχο Τουρκία, η Κύπρος και η Ελλάδα είναι οι μόνες γειτονικές μη αραβικές χώρες του Ισραήλ.
Το Ισραήλ χρησιμοποιούσε την Τουρκία ως «μυστικό πράκτορα» για να παίρνει πληροφορίες από τον αραβικό κόσμο, τον δεδηλωμένο εχθρό του. Τώρα, που έχασε τον αποκλειστικό σύμμαχό του, παρατηρούμε αυτή την «ακαταστασία» στις αραβικές χώρες. Τυχαία;
Η κρίση στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ συνέπεσε με την ανακάλυψη φυσικού αερίου στην θαλάσσια περιοχή της Κύπρου και του Ισραήλ. Μια ανακάλυψη, που έγινε η αιτία να «ανακαλύψει» η μία χώρα την άλλη!
Τα οικονομικά συμφέροντα Κύπρου-Ισραήλ, ελέω φυσικού αερίου, συμπίπτουν χρονικά και γεωστρατηγικά, γι΄ αυτό είναι φυσικό επόμενο το Ισραήλ να αναζητήσει συμμαχία με την Κύπρο –και τανάπαλιν-, προκειμένου να αξιοποιήσουν τον θαλάσσιο πλούτο.
Η οικονομική συμμαχία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ θα πρέπει να γίνει επί «ίσοις όροις». Το ισχυρό Ισραήλ, με τις εβραϊκές εταιρείες που θα φέρουν στην επιφάνεια το φυσικό αέριο, δεν θα πρέπει να εκμεταλλευτεί την οικονομική «παντοδυναμία» του για να δώσει … ψίχουλα στην Κύπρο!
Ο επικοινωνιακός Πρόεδρος Χριστόφιας για να φέρει στην «επιφάνεια» τις «καλές» σχέσεις του εβραϊκού και του κυπριακού λαού, υπενθύμισε στην ισραηλινή πολιτική ηγεσία –λες και δεν το γνώριζε- ότι στην Κύπρο διαβιούν μόνιμα 350 εβραϊκές οικογένειες και από το 2005 έχουν και τη δική τους συναγωγή στην Λάρνακα.
Αυτό, που ξέχασε ο Πρόεδρος να πει στην πολιτική ηγεσία του Ισραήλ –αν και τα γνωρίζει πολύ καλύτερα από εμάς- είναι πόσοι Εβραίοι διαμένουν στα κατεχόμενα και συναριθμούν την εκεί εβραϊκή κοινότητα, οι οποίοι έχουν τη δική τους συναγωγή στην Κερύνεια και πως αυτοί σφετερίζονται τις ελληνοκυπριακές περιουσίες. Μια κοινότητα, που εμπλέκεται στο Κυπριακό και ιδιαίτερα, στο θέμα του Περιουσιακού, αφού τα μέλη της θεωρούνται οι «χρήστες» των περιουσιών και βέβαια, πιέζουν την τουρκοκυπριακή ηγεσία να μην αποδεχθεί την ελληνοκυπριακή θέση, σύμφωνα με την οποία τον πρώτο λόγο στις κατεχόμενες περιουσίες θα έχουν οι νόμιμοι ιδιοκτήτες.
Η οικονομική συνεργασία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ θα έπρεπε να σταθμιστεί από την κυπριακή κυβέρνηση και με τις «αιώνιες βλέψεις» των Εβραίων πάνω στο νησί μας, προκειμένου να αξιοποιηθεί η «παντοδυναμία» τους προς εκδίωξη των Τούρκων από την Κύπρο.
Το Ισραήλ, παράλληλα, επιδιώκει την συνεργασία και με την Ελλάδα. Την «πιέζει» μάλιστα να οριοθετήσει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της, προκειμένου να συνεργαστούν και στον τομέα της ενέργειας. Αυτό, σημαίνει, ότι η Ελλάδα θα συμπεριλάβει στην ΑΟΖ της το Καστελόριζο. Πράγμα, που σημαίνει ότι η Τουρκία βγαίνει αυτόματα έξω από το «παιχνίδι» του φυσικού αερίου και του πετρελαίου στο Αιγαίο.
Μια τέτοια ενέργεια, όμως, της Ελλάδας, θα φέρει την άμεση αντίδραση της Τουρκίας, επειδή την θεωρεί Casus Belli (αιτία πολέμου).
Η νέα συμμαχία, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα, που επιδιώκει το Ισραήλ με την Κύπρο και την Ελλάδα, είναι δυνατόν, στο τέλος της ημέρας, να προκαλέσει ένα πόλεμο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας;
Ρωμηοσύνη
Ο Μαρξισμός του ΑΚΕΛ και του Προέδρου Χριστόφια είναι δημιούργημα του Γερμανοεβραίου Καρλ Μαρξ. Ο Λένιν, το άγαλμα του οποίου υπάρχει στην Εζεκία Παπαϊωάννου, ήταν εβραϊκής καταγωγής.
Όλα αυτά τα γνωρίζει πολύ καλά η ηγεσία του ΑΚΕΛ, γι΄ αυτό η προσπάθεια να δοθεί προς τα έξω η εντύπωση, ότι ήταν «ιστορική» η απόφαση ενός κομμουνιστή Προέδρου να επισκεφθεί το Ισραήλ, μάλλον απευθύνεται σε αφελείς!
Είναι γεγονός, ότι μετά την κρίση στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ –που δεν φαίνεται να υπάρχει επιστροφή- έχουν αναβαθμιστεί οι σχέσεις του Ισραήλ με την Κύπρο και την Ελλάδα. Γιατί, εκτός από την παλαιά σύμμαχο Τουρκία, η Κύπρος και η Ελλάδα είναι οι μόνες γειτονικές μη αραβικές χώρες του Ισραήλ.
Το Ισραήλ χρησιμοποιούσε την Τουρκία ως «μυστικό πράκτορα» για να παίρνει πληροφορίες από τον αραβικό κόσμο, τον δεδηλωμένο εχθρό του. Τώρα, που έχασε τον αποκλειστικό σύμμαχό του, παρατηρούμε αυτή την «ακαταστασία» στις αραβικές χώρες. Τυχαία;
Η κρίση στις σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ συνέπεσε με την ανακάλυψη φυσικού αερίου στην θαλάσσια περιοχή της Κύπρου και του Ισραήλ. Μια ανακάλυψη, που έγινε η αιτία να «ανακαλύψει» η μία χώρα την άλλη!
Τα οικονομικά συμφέροντα Κύπρου-Ισραήλ, ελέω φυσικού αερίου, συμπίπτουν χρονικά και γεωστρατηγικά, γι΄ αυτό είναι φυσικό επόμενο το Ισραήλ να αναζητήσει συμμαχία με την Κύπρο –και τανάπαλιν-, προκειμένου να αξιοποιήσουν τον θαλάσσιο πλούτο.
Η οικονομική συμμαχία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ θα πρέπει να γίνει επί «ίσοις όροις». Το ισχυρό Ισραήλ, με τις εβραϊκές εταιρείες που θα φέρουν στην επιφάνεια το φυσικό αέριο, δεν θα πρέπει να εκμεταλλευτεί την οικονομική «παντοδυναμία» του για να δώσει … ψίχουλα στην Κύπρο!
Ο επικοινωνιακός Πρόεδρος Χριστόφιας για να φέρει στην «επιφάνεια» τις «καλές» σχέσεις του εβραϊκού και του κυπριακού λαού, υπενθύμισε στην ισραηλινή πολιτική ηγεσία –λες και δεν το γνώριζε- ότι στην Κύπρο διαβιούν μόνιμα 350 εβραϊκές οικογένειες και από το 2005 έχουν και τη δική τους συναγωγή στην Λάρνακα.
Αυτό, που ξέχασε ο Πρόεδρος να πει στην πολιτική ηγεσία του Ισραήλ –αν και τα γνωρίζει πολύ καλύτερα από εμάς- είναι πόσοι Εβραίοι διαμένουν στα κατεχόμενα και συναριθμούν την εκεί εβραϊκή κοινότητα, οι οποίοι έχουν τη δική τους συναγωγή στην Κερύνεια και πως αυτοί σφετερίζονται τις ελληνοκυπριακές περιουσίες. Μια κοινότητα, που εμπλέκεται στο Κυπριακό και ιδιαίτερα, στο θέμα του Περιουσιακού, αφού τα μέλη της θεωρούνται οι «χρήστες» των περιουσιών και βέβαια, πιέζουν την τουρκοκυπριακή ηγεσία να μην αποδεχθεί την ελληνοκυπριακή θέση, σύμφωνα με την οποία τον πρώτο λόγο στις κατεχόμενες περιουσίες θα έχουν οι νόμιμοι ιδιοκτήτες.
Η οικονομική συνεργασία μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ θα έπρεπε να σταθμιστεί από την κυπριακή κυβέρνηση και με τις «αιώνιες βλέψεις» των Εβραίων πάνω στο νησί μας, προκειμένου να αξιοποιηθεί η «παντοδυναμία» τους προς εκδίωξη των Τούρκων από την Κύπρο.
Το Ισραήλ, παράλληλα, επιδιώκει την συνεργασία και με την Ελλάδα. Την «πιέζει» μάλιστα να οριοθετήσει την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της, προκειμένου να συνεργαστούν και στον τομέα της ενέργειας. Αυτό, σημαίνει, ότι η Ελλάδα θα συμπεριλάβει στην ΑΟΖ της το Καστελόριζο. Πράγμα, που σημαίνει ότι η Τουρκία βγαίνει αυτόματα έξω από το «παιχνίδι» του φυσικού αερίου και του πετρελαίου στο Αιγαίο.
Μια τέτοια ενέργεια, όμως, της Ελλάδας, θα φέρει την άμεση αντίδραση της Τουρκίας, επειδή την θεωρεί Casus Belli (αιτία πολέμου).
Η νέα συμμαχία, ιδιαίτερα στον ενεργειακό τομέα, που επιδιώκει το Ισραήλ με την Κύπρο και την Ελλάδα, είναι δυνατόν, στο τέλος της ημέρας, να προκαλέσει ένα πόλεμο μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας;
Ρωμηοσύνη