Tο πογκρόμ στη Βρετανία απέδειξει και πάλι ότι η Ευρωπαϊκή ιδεολογία της πολυπολιτισμικότητας έχει κατακαεί. Το πρόβλημα αυτό δεν αποτελεί απειλή για τη Ρωσία απολύτως, αλλά μπορούμε επίσης να καταλήξουμε σε ορισμένα συμπεράσματα μετά από αυτό που συνέβη στην Αγγλία.
Τα πράγματα που έχουν συμβεί πρόσφατα στις Βρετανικές πόλεις, αναφέροντται ως εξέγερση των νέων στα μέσα ενημέρωσης. Ας λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, όμως. Το πογκρόμ στη Βρετανία ήταν πράγματι κανονισμένο από τους νέους. Ωστόσο, είναι αρκετό να δούμε κοντά στα πλάνα της τηλεόραση για να καταλάβουμε ότι δεν είναι μόνο οι νέοι που παρτεκτράπησαν στην έξαλλη συμπεριφορά στις πόλεις της Βρετανίας. Οι εξεγερμένοι είναι μη-λευκοί νέοι. Αντιπροσωπεύουν το μη ιθαγενές μέρος του βρετανικού πληθυσμού. Εκατοντάδες νέοι yobs από τα περίχωρα δεν έχουν καμία πολιτική ή οι κοινωνικές επιταγές. Απλώς λεϋλατούν καταστήματα και καφετέριες.
Αυτό δεν είναι μια μορφή διαμαρτυρίας. Αυτό είναι απλώς μια εξέγερση. Αποδεικνύεται ότι οι Βρετανικές ταραχές, ακριβώς όπως οι Ρωσικές, είναι μάταιες και βάναυσες. Το 2005, ο κόσμος μπορούσε να δει το ίδιο στους δρόμους του Παρισιού.
Δεν θα πρέπει να καταλήξουμε σε συγκρίσεις με τα γεγονότα στις αραβικές χώρες - αυτά είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Οποιαδήποτε σύγκριση με τις ταραχές στη Μόσχα στη πλατεία Manezhnaya δεν είναι σωστή. Διαβάστε περαιτέρω για να μάθετε το γιατί.
Πρέπει να υπάρχουν κάποιοι λόγοι για τέτοιες μαζικές δημόσιες διαταραχές. Εκατοντάδες άνθρωποι δεν συνέθλιψαν τα καταστήματα και πυρπολησαν τα κτίρια επειδή δεν ήταν μπλε. Αποδεικνύεται ότι το κάνουν και δεν χρειάζονται κανένα ορατό λόγο γι 'αυτό.
Οι αναφορές στον κοινωνικό κίνητρο στο Βρετανικό γεγονότα δεν έχουν καμία βάση. Σε αντίθεση με τη Γερμανία και τη Σουηδία, η Βρετανία δεν μπορεί να ονομαστεί μια σοσιαλιστική χώρα. Η Βρετανία έχει να κάνει με καθαρό καπιταλισμό. Παρ 'όλα αυτά, οι κοινωνικές εγγυήσεις στη Βρετανία είναι αρκετά ισχυρές. Κανείς δεν θα έλεγε ότι οι φτωχοί άνθρωποι ζουν μια πλούσια ζωή εκεί, αλλά κανείς δεν θα τους αφήνε να πεθάνουν από την πείνα - αυτό είναι σίγουρο. Το γεγονός ότι οι εξεγερμένοι δεν ορίζουν καμία κοινωνική απαίτηση, επιβεβαιώνει ότι οι ταραχές βασίζονται σε κοινωνικούς λόγους.
Ποιος είναι ο λόγος, λοιπόν; Η δολοφονία ενός μη ιθαγενούς βρετανού νεαρού άνδρα στο Λονδίνο ήταν το σημείο ανάφλεξης, αλλά όχι η αιτία.
Ο λόγος είναι για την κρίση των λεγόμενων, είναι η πολυπολιτισμικότητα - η ιδεολογία που διαδίδει την ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων διαφορετικής νοοτροπίας. Για να το πω με λίγα λόγια, το σημείο της ιδεολογίας είναι η εξής. Ζείτε στη χώρα μας, θα πληρώνετε φόρους και να υπακούεται στους νόμους, αλλά και για τα υπόλοιπα, μπορείτε να κάνετε τα πράγματα που έχετε συνηθίσει να κάνει. Μπορείτε να φοράτε μπούρκα σε μια φωτογραφία για το διαβατήριό σας, μπορείτε να καλέσετε τους ανθρώπους να προσευχηθούν μέσω των μεγαφώνων με μιναρέδες στις 5 το πρωί, να ζητήσετε από κρεοπώλες να μην πωλούν σε καταστήματα χοιρινό κρέας τους, διότι το θέαμα των χοιρινών προσβάλει τα θρησκευτικά συναισθήματα σας, κλπ.
Όλα τα παραπάνω παραδείγματα είναι απολύτως πραγματικά. Ως αποτέλεσμα, οι «νέοι Ευρωπαίοι" εξακολουθούν να ζουν με τον τρόπο που ζούσαν στην χώρα τους. Οι αυτόχθονες άνθρωποι, που θέλουν να ζήσουν στην Αγγλία στην Γαλλία, παρά σε πακιστανικ'η Αγγλία ή της Αλγερινή Γαλλία, πρέπει να κινηθούν προς τους «λευκές γειτονιές." Πολλές πόλεις στη Βρετανία ήδη κατοικούνται από Πακιστανούς μόνο. Αν βρεθείτε σε μια τέτοια πόλη, δεν θα το πιστέψετε ότι μένετε στην παλιά καλή Αγγλία.
Είναι αυτονόητο ότι οι μητρικοί Βρετανοί δεν μπορούν να έχουν καλά συναισθήματα για όλα αυτά. Οι μετανάστες έχουν απαντήσει με παρόμοια συναισθήματα, και σπινθήρες βίας. Το πογκρόμ είναι άσκοπο επειδή δεν έχει κανένα στόχο. Την ίδια στιγμή, είναι ισχυρό και βίαιο, επειδή βασίζεται στην αντίληψη ή αίσθημα κατωτερότητας.
Η κρίση της πολυπολιτισμικότητας υπάρχει σε σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ, για παράδειγμα, έκανε μια δημόσια δήλωση με την οποία αναγνώρισε ότι το πρόβλημα ήταν πολύ σοβαρό και στη Γερμανία. Ο Νικολά Σαρκοζί ανέλαβε την εξουσία στη Γαλλία, επειδή υποσχέθηκε στους Γάλλους να ασχοληθεί με το πρόβλημα της μετανάστευσης σοβαρά.
Τα Εθνικιστικά αισθήματα στην ανεκτική Ευρώπη έχουν αυξηθεί σταθερά κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Το κρύο αίμα στις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νορβηγία είναι ένα πολύ φωτεινό παράδειγμα για να το αποδείξει.
Κανείς δεν μπορεί να αμφιβάλει για το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι θα είναι αρκετά ισχυροί για να λύσουν τα προβλήματά τους μόνοι τους. Για εμάς, είναι πιο σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε κατά πόσο τέτοια πράγματα μπορούν να συμβούν στη Ρωσία. Κάποιος μπορεί να είναι απολύτως βέβαιο ότι θα λέγε: είναι αδύνατο. Ο λόγος είναι απλός: ακριβώς όπως στις ΗΠΑ, η πολυπολιτισμικότητα δεν έχει υπάρξει ποτέ στη Ρωσία.
Η Ρωσία έχει μια εντελώς διαφορετική ιδεολογία, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την πολυπολιτισμικότητα. Η Ρωσική ιδεολογία είναι σαν ένα χωνευτήρι, η οποία δημιουργεί ένα ενιαίο έθνος που μοιράζεται περισσότερο ή λιγότερο κοινή νοοτροπία. Η Ρωσία έχει προβλήματα με τους αυτόχθονες του Καυκάσου, όπως και η Αμερική έχει προβλήματα με τα μαύρα άτομα. Ωστόσο, η κατηγορία "ρώσος πολίτης" είναι πολύ πιο σημαντική από τις κατηγορίες «ρωσικό», «Τατάρ» ή «Yakut". Η νοοτροπία των Τατάρων Ρώσων, Yakuts, Udmurts, και η πλειοψηφία των άλλων λαών της Ρωσίας έχει διαμορφωθεί Ρωσική κατά τη διάρκεια της συνύπαρξης εκατοντάδων χρόνων. Αυτό είναι ένα τεράστιο πλεονέκτημα της Ρωσίας ως μια τεράστια χώρα. Εκείνοι οι άνθρωποι που αποκαλούν τους εαυτούς τους πατριώτες και το ψάλλουν συνθήματα "η Ρωσία για τους Ρώσους" είναι γελοίοι. Δεν υπάρχει τίποτα πιο μη-πατριωτικό από αυτό το σύνθημα. Αν η Ρωσία ακολουθήσει το σύνθημα αυτό, η χώρα θα καταρρεύσει.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η νοοτροπία των Ουζμπέκων ή Τατζίκων είναι φυσικά διαφορετική από τη ρωσική νοοτροπία. Ωστόσο, βασίζεται στην ίδια αιτιολογία ούτως ή άλλως, χάρη στη Σοβιετική Ένωση.
Στη Ρωσία, κανείς δεν σπεύδει να χορηγήσει ρωσική υπηκοότητα στους επισκέπτες από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Αυτό είναι μια άλλη πτυχή που διαφέρει η Ρωσία από την Ευρώπη, όπου ο λευκός πληθυσμός είναι ήδη η μειοψηφία σε πολλές πόλεις. Αυτή η λεπτομέρεια εξαιρεί τις εξεγέρσεις Ουζμπέκων ή Τατζίκων στη Ρωσία: συνειδητοποιούν ότι θα απελαθούν από τη χώρα αμέσως. Αυτό έχει ήδη συμβεί σε οδηγούς ταξί από την Κεντρική Ασία, ο οποίος προέβηκε σε μια τεράστια μάχη στη Μόσχα.
Τι γίνεται με την πλατεία Manezhnaya ; Αυτή είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Υπήρχαν νέοι άνθρωποι εξεγερμένοι στην πλατεία πάρα πολύ, και οι ταραχές είχαν εθνικιστικά κίνητρα. Ωστόσο, το πιο σημαντικό πράγμα που διαφέρει από τα γεγονότα στη Μόσχα από τις ταραχές στη Γαλλία και στη Βρετανία είναι ότι υπήρχε η πλειοψηφία και όχι η μειοψηφία που πήγε για τρέξει κοντά στα τείχη του Κρεμλίνου. Αυτό δεν δικαιολογεί τους εξεγερμένους, φυσικά, αλλά αυτό καθιστά ακόμα ένα εντελώς διαφορετικό πρόβλημα. Αποδεικνύει επίσης ότι μια εθνική εξέγερση των μη αυτοχθόνων μειονοτήτων στη Ρωσία είναι αδύνατη.
Ντμίτρι Lukin
Pravda.Ru