Τό τέλος τῆς πρώτης μεταπολιτευτικῆς περιόδου πλησιάζει. Δυστυχῶς, κατά τόν ἴδιο τρόπο μέ τόν ὁποῖον ἔγινε καί τό ξεκίνημά της. Ὑπό τό βάρος, δηλαδή, μιᾶς ἐθνικῆς τραγωδίας. Αὐτή τή φορά, συνώνυμης μέ τήν χρεωκοπία. Ἐνδεχομένως καί μέ τήν κατάρρευσιν τοῦ μορφώματος πού λέγεται – ἀλλά δέν εἶναι – κράτος.Ἀλλά καί, πρῶτ΄ἀπ΄ὅλα, μέ τήν ἀποσύνθεσιν τῆς κοινωνίας, τά κύτταρα τῆς ὁποίας πτωχεύουν προτοῦ ἀκόμη πτωχεύσει ἡ χώρα.
Ἡ ἀλήθεια – ὅσο κι ἄν χάσαμε τήν σημασία τῶν λέξεων – εἶναι πώς ἡ χρεωκοπία ἀποτελεῖ γεγονός σέ πλήρη ἐξέλιξι. Ἡ κυβέρνησις ὡστόσο, πού ἁπλῶς ἐκτελεῖ ντιρεκτίβες, ἑτοιμάζεται νά τό πανηγυρίσῃ κι αὐτό. Ἀσυγκράτητος ὁ ἀντιπρόεδρός της, μετά τό «εὐτυχῶς πού εὑρισκόμεθα ὑπό ἔλεγχον», ἑτοιμάζεται, ὅπως ὅλα δείχνουν, νά ἀναφωνήσῃ καί τό «εὐτυχῶς ἐπτωχεύσαμεν»!
Τό καλό, τό κακό καί τό καλλίτερο
Ἀναντίλεκτα, τό ἑλληνικό δημόσιο χρέος εἶναι πλέον ἀνεξέλεγκτο. Τό ἐπισημάναμε ἐδῶ καί πολύ καιρό, ὑπογραμμίζοντας τόσο τά ἀδιέξοδα τοῦ μνημονίου ὅσο καί τήν ἀνεπάρκεια τῶν συμφωνιῶν τῆς 21ης Ἰουλίου. Τό βροντοφώναξε μόλις πρόσφατα καί ἡ ἀρμόδια γιά τόν προϋπολογισμό τῆς βουλῆς. Μόνο πού χαρακτηρίστηκε «ἀνεύθυνη» γιά τόν «ὑπεύθυνο» ἀντιπρόεδρο καί ἀποκεφαλίστηκε μέσ΄τή νύχτα προτοῦ προλάβει νά ξξαναμιλήσῃ.
Ὁ ἴδιος, ὡστόσο, ὁ ὑπουργός οἰκονομικῶν, μόλις λίγες ἡμέρες ἀργότερα, κουβεντιάζοντας μέ «συντρόφους» του, ἄνοιξε τόν ἀσκό τῆς νέας σεναριολογίας. Μίλησε εὐθέως γιά χρεωκοπία καί τούς εἶπε γιά τό κακό, τό καλό καί τό καλλλίτερο σενάριο. Ἀντιγράφοντας, μάλιστα τόν προκάτοχόν του, τήν Ἑλληνίδα ἐπίτροπο καί τόν πρωθυπουργό, ξεκίνησε ἀπό τά ἐκφοβιστικά καί τά τρομοκρατικά. Μίλησε γιά τό κακό σενάριο, πού εἶναι ἡ ἀνεξέλεγκτη χρεωκοπία καί θά σημάνῃ – ὅπως δήλωσε λίγο ἀργότερα – καταστάσεις σάν κι ἐκεῖνες πού βίωσε ἡ Ἀργεντινή ἐν ἔτει 2.000. Τότε, δηλαδή, πού – ὅπως ἔλεγε ὁ ἕτερος ἀντιπρόεδρος – ἀπελπισμένοι οἱ ἄνθρωποι πηδοῦσαν ἀπό τά μπαλκόνια καί ἄλλοι πολιορκοῦσαν τίς τράπεζες, καί βγῆκαν τά τάνκς στούς δρόμους γιά νά ἐπιβάλουν τήν τάξιν…
Ἀναφέρθηκε ὁ ἀντιπρόεδρος καί στό καλό σενάριο, πού – ὅπως ὑποστήριξε – βρίσκεται στήν κύρωσιν καί στήν ἐφαρμογή τῆς συμφωνίας τῆς 21ης Ἰουλίου. Τῆς πρώτης, δηλαδή, συντεταγμένης χρεωκοπίας, μέ τό ἀδιέξοδο μεσοπρόθεσμο καί τό «κούρεμα» ὁμολόγων τῆς τάξεως τοῦ 20%. Δέν ἔδωσε, ὅμως, καί πολλή σημασία. Βιαζόταν, ἄλλωστε, ὁ ἀσυγκράτητος νά ἀποκαλύψῃ τό καλλίτερο, πού ἀνεβάζει τό «κούρεμα» τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους στό 50% διασφαλίζοντας, ταυτόχρονα, τήν παραμονή τῆς χώρας στό εὐρώ.
«Κούρεμα» χρέους σημαίνει «κούρεμα» εἰσοδημάτων, τιμῶν καί ἀξιῶν
Ἐκεῖνο πού παρέλειψε νά πῇ ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς κυβερνήσεως εἶναι τί ἀπεγιναν οἱ σκέψεις γιά ἐπαναγορά χρέους, μέ τίς ὁποῖες – ἑως πρόσφατα, τουλάχιστον – ἔδειχνε νά «φλερτάρῃ». Ἀπεικόνιζαν, ἄλλωστε, τήν πιό ἀνώδυνη λύσι, καθώς τά ἑλληνικά ὁμόλογα διατίθενται στήν δευτερογενῇ ἀγορά κάτι πιό πάνω ἀπό τό μισό τῆς ἀξίας των. Καί θά μποροῦσε ἔστω ἕνα μέρος τους νά νά ἐπαναγοραστῇ καί νά φτάσουμε ἔτσι σέ δραστική μείσι τοῦ χρέους, χωρίς πρόσθετα ἐπώδυνα μέτρα.
Πάνω ἀπ΄ ὅλα, ὅμως, ὁ ἀντιπρόεδρος δέν εἶπε κουβέντα ὡς πρός τίς παρενέργειες τοῦ καλλιτέρου. Ὅπως, γιά παράδειγμα, οἱ ζημιές στίς τράπεζες καί στά ἀσφαλιστικά ταμεῖα, πού θά χάσουν τό μισό τῆς ἀξίας των ὁμολόγων πού κατέχουν. Ἀλλά καί ἡ ὑποτίμησις κατά 50% τοῦ βιοτικοῦ ἐπιπέδου τῶν Ἑλλήνων, πού θά ἀποτυπωθῇ σέ ἕνα ἑπόμενο μνημόνιο. Κυρίως, μάλιστα, ἡ βίαιη μείωσις μισθῶν καί συντάξεων, εἰσοδημάτων καί ἀξιῶν. Ἀλλά καί τά χιλιάδες νέα λουκέτα καί ἡ πιό ἐφιαλτική ἔκρηξις τῆς ἀνεργίας. Προπάντων, μάλιστα, ἡ φτώχεια καί οἱ αὐτοκτονίες, πού γίνονται πλέον καθημερινίτητα.
Παταγώδης ἀποτυχία ὅλων τῶν πειραματικῶν σεναρίων
Ἐκεῖνο, ὅμως, γιά τό ὁποῖο οὔτε σκέφτηκε νά ἀρθρώσῃ κουβέντα εἶναι τό πιό ἁπλό: Πῶς γίνεται, δηλαδή, ἔπειτα ἀπό δύο χρόνια θυσιῶν καί ἀφοῦ μᾶς «ἔσωσαν» πέντε ἕξι φορές ἔως σήμερα, τώρα νά χρειάζεται νά μᾶς ξανασώσουν; Ἡ ἀλήθεια, ὡστόσο, εἶναι πολύ καλά γνωστή καί τά πολλά λόγια περιττεύουν. Ὅλα τά ἐως τώρα πειραματικά σχέδια – ἐξαιτίας καί τῆς ἀνεπάρκειας, τῆς ἀναποτελεσματικότητος ἀλλά καί τῆς ἀλλοφροσύνης τους – ἀπέτυχαν παταγωδῶς.
Ἡ πρώτη δανειακή σύμβασις – ἐκείνη τῶν 110 δίς εὐρώ – πού, μαζί μέ τό μνημόνιο, θά ἔβγαζε, τάχατες, τήν χώρα ἀπό τήν κρίση, κρίθηκε ἀνεπαρκής ἀπό τούς ἴδιους τούς ἐμπνευστές της.Μόνοι, ἄλλωστε, ἀπεφάσισαν, τόν περασμένο Μάρτιο, νά παρατείνουν τόν χρόνο ἀποπληρωμῆς τῶν δανεικῶν πού μᾶς δίνουν ἀλλά καί νά μειώσουν τά ληστρικά ἐπιτόκια πού μᾶς εἶχαν ἐπιβάλλει. Μόνοι, ἐπίσης, προτοῦ ἐπικυρωθεῖ ἐκείνη τους ἡ ἀπόφασις, ἔσπευσαν νά ἀναγνωρίσουν πώς δέν ἐπαρκοῦσε. Καί βάλθηκαν τότε νά ἀναζητοῦν νέες λύσεις, συγκρουόμενοι μεταξύ τους, ὥσπου νά βολέψῃ ὁ καθένας τά δικά του συμφέροντα. Καί κατέληξαν ἔτσι στό πακέτο τῆς 21ης Ἰουλίου.
Συνεφώνησαν, δηλαδή, νά θέσουν σέ ἐφαρμογή ἀποφάσεις ἐνισχύσεως τῆς ἀμύνης τους καί διαδικασίες ἐλεγχόμενης χρεωκοπίσς τῆς Ἑλλάδος. Συνεφώνησαν σέ ἕνα «κούρεμα» τοῦ Ἑλληνικοῦ χρέους τῆς τάξεως τοῦ 20% καί ἔδωσαν ἐθελοντικό χαρακτῆρα στήν ἀνταλλαγή ὁμολόγων. Μόνο πού καί αὐτή, ἡ πρώτη ἐλεγχόμενη χρεωκοπία, προτοῦ ὁλοκληρωθεῖ καί προτοῦ ἐγκριθεῖ ἀπό τά εὐρωπαϊκά κοινοβούλια ἀρχισε νά ἀμφισβητεῖται.
Ἀβάσταχτες θυσίες
Τό συμπέρασμα πλέον εἶναι ξεκάθαρο: Ἀμερικανοί καί Εὐρωπαῖοι συνομολογοῦν πώς οὔτε τό μεσοπρόθεσμο οὔτε ἡ ἀναδιάρθρωσις τῆς τάξεως τοῦ 20% ἐπαρκοῦν. Ὅτι χρειάζονται πρόσθετες, περισσότερο δραστικές καί ἄμεσες δράσεις. Ἔσπευσε, μάλιστα, ὁ ἴδιος ὁ γερμανός ὑπουργός τῶν οἰονομικῶν νά θέσῃ ὑπό ἀμφισβήτησιν τή συμφωνία τῆς 21ης Ἰουλίου, ὑποστηρίζοντας πώς ὡρισμένοι ἀπό τούς ὅρους της χρειάζεται νά ἀλλάξουν. Κι ἐκεῖ τά σενάρια πῆραν φωτιά, μέ τά πλέον προωθημένα νά ἀναφέρουν πώς ἐντός ἑξι ἑβδομάδων θά ἀλλάξουν τά πάντα. Θά ὑπάρξῃ ἐνδυνάμωσις τοῦ μονίμου μηχανισμοῦ στηρίξεως, ἐπίσπευσις τῆς συγκροτήσεως του ἀλλά καί ἀποτελεσματικοτέρα ἀντιμετώπισις τοῦ ἑλληνικοῦ χρέους. Μέ ἕνα τρίτο μνημόνιο, πολύ πιό ἐπώδυνες θυσίες καί ἀσφυκτικά χρονοδιαγράμματα. Ἀλλά καί σχέδια γιά ἁρπαγή ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνικοῦ πλούτου. Ὡς περισσότερο…..πρακτική καί ἀποτελεσματική μεθόδευσις!
Μαζικό ξεπούλημα ἀπό ξένους σέ ξένους
Γερμανική ἑταιρεία συμβούλων ἤδη παρουσίασε μελέτη πού ὑποστηρίζει πώς δέν ἀρκεῖ ἡ εἴσπραξις 50 δίς εὐρώ ἀπό τήν ἐκποίησιν δημοσίας περιουσίας, ὅπως συμφωνήθηκε μέ τήν τρόικα, ἀλλά χρειάζεται – καί μάλιστα ἐπιγόντως – μαζική διεύρυνσις τῶν ἀποκρατικοποήσεων, ἔτσι ὥστε νἀ εἰσπραχθοῦν 125 δίς εὐρώ καί νά ὑπάρξῃ ἄμεση μείωσις τοῦ Ἑλληνικοῦ χρέους στό 90% τοῦ ΑΕΠ.
Προτείνει, μάλιστα, τή δημιουργία ἑταιρείας καταπιστευτικῆςδιαχειρήσεως ὑπό τόν ἔλεγχο τῆς εὐρωζώνης, πού θά κάνῃ ὅτι ἔκανε ἡ Δυτική στήν Ἀνατολική Γερμανία. Νά πουλᾶ, δηλαδή, ὅπως ὅπως καί ὅσο ὅσο. Νά ξεπουλήσῃ ὁλόκληρη τή χώρα – λιμάνια, ἀεροδρόμια, αὐτοκινητοδρόμους, ἑταιρεῖες τοῦ δημοσίου, γῆ καί κρατικά κτίρια – ἔναντι ἐξευτελιστικοῦ ἀντιτίμου. Εἶναι, ἄλλωστε, καλά γνωστό ὅτι οἱ τιμές τῶν μετοχῶν καί τῶν περιουσιακῶν στοιχείων τοῦ δημοσίου εὑρίσκονται σήμερα πιό κάτω ἀπό τό ἕνα τρίτο τοῦ ὕψους πού εἶχαν πρίν ἀπό δύο χρόνια. Καί ὅτι, ὑπό τίς παροῦσες συνθῆκες, ἡ εἴσπραξις ὁποιουδήποτε ποσοῦ ἀπό τήν ἐκποίησιν δημοσίας περιουσίας θά ἀπαιτοῦσε τό ξεπούλημα περιουσιακῶν στοιχείων πολλάπλασιας ἀξίας.
Εὐτυχῶς…ἐπτωχεύσαμεν!
Τά γεγονότα καί κυρίως ἡ σπουδή τοῦ ἀντιπροέδρου νά βαφτίσῃ «καλό» τό σενάριο τῆς συντεταγμένης χρεωκοπίας ἀποκαλύπτουν, ταυτόχρονα, μιά προσπάθεια πού στόχον ἔχει νά πλασάρῃ τά ὅσα μεθοδεύονται ὡς κυβερνητική ἐπιτυχία. Ἤδη μεθοδεύεται ἡ ὡραιοποίησις τῆς χρεωκοπίας, κατά τρόπον πού νά δείχνῃ ὅτι ἡ κυβέρνησις, ἀφ΄ἑνός τά «παίρνει» τάχατες μέ τούς δανειστές, καί, ἀφ΄ ἑτέρου, πώς ἀποκλείει τά χειρότερα. Ἐπιδιώκεται, ταυτοχρόνως, ἡ προλείανσις τοῦ ἐδάφους γιά ἐπιβολήν νέων ἐπωδύνων μέτρων. Ἀναθερμαίνεται δέ καί ὁ φόβος τῆς καταστροφῆς, μέσα ἀπό ἀκραῖα παραδείγματα, ὅπως ἐκεῖνο τῆς Ἀργεντινῆς τοῦ 2.000. Παραδείγματα πού ἔσπευσε νά ἀποδοκιμάσῃ ἀκόμη καί ἡ ἐπικεφαλῆς τοῦ Διεθνοῦς Νομισματικοῦ Ταμείου…
Τό γεγονός ὅτι ἐκεῖνος πού πρῶτος τά πυροδότησε σπεύδει τώρα νά διαψεύδῃ τά σενάρια συνταταγμένης χρεωκοπίας δέν σημαίνει τ΄΄ιποτα παραπάνω ἀπό ἕνα ἀκόμη προβληματικό στοιχεῖο στήν κυβερνητική πολιτική. Ἄλλωστε, ἡ κυβέρνησις αὐτή ἔχει ἐξανεμίσει ἀπό καιρό ἀκόμη καί τά ἔσχατα ὑπολείμματα τῆς ἀξιοπιστίας της. Ταυτίζοντας, τελικῶς, τόν ἑαυτόν της μέ ὅλα ἐκεῖνα γιά τά ὁποῖα ἀδίκως κατηγοροῦσε τούς ἄλλλους…(Ἀνδρέα Ἀθανασίου Ἐπίκαιρα, σελ. 4-5) (εἰκών)
Πηγή