Χτύπησε την
πόρτα συνεσταλμένα. Την φανταζόταν τελείως διαφορετικά. Αν όχι
μεγαλοπρεπή τουλάχιστον μεγαλύτερη, έτσι ώστε να προκαλεί τουλάχιστον
κάποιο δέος. Αυτή ήταν μικρή και ανάλαφρη, χωρίς κλειδαριά. Τριγύρω δεν
μπορούσε να διακρίνει χρώματα. Όχι, δεν ήσαν όλα καθόλου μονότονα. Αλλά
δεν ήταν ούτε το φως, ούτε οι ήχοι που τούς πρόσδιδαν ένα πρωτόγνωρο
ενδιαφέρον.
Μπορεί η καλοσύνη και η ευγένεια να καταγράφονται ολόγυρα, ή
μήπως έχουμε συνηθίσει σε μια τάξη, που δεσμεύει την πρόσληψή μας
κυρίως στην εξωτερική πλευρά των πραγμάτων;Τού άνοιξε ο Άγγελος. Κάτι τέτοιο βρισκόταν πλήρως στα πλαίσια των αναμενόμενων.
- Έλα φίλε, πέρασε, τού είπε ευγενικά.
Μπήκε μέσα και κοίταξε τον Άγγελο στα μάτια.
- Αναρωτιέσαι αν αυτή η πόρτα εκτός από είσοδος μπορεί να είναι και έξοδος, είπε ο Άγγελος διαβάζοντας την σκέψη του. Αυτή τη φορά αποφάσισαν να κάνουν για σένα μια εξαίρεση, διευκρίνισε.
- Μπορούν να νιώσουνε τον νταλκά μου; ρώτησε ο εισελθών. Μονάχα ένα τραγούδι να ακούσω και να φύγω, πρόσθεσε.
Εδώ δεν μπορούν να χωρέσουν νταλκάδες, όλα όμως είναι πλημμυρισμένα από μεράκι, απάντησε ο Άγγελος.
Ενώ προχωρούσε ο εισελθών, η σκέψη του σταμάτησε σε κάτι σημαντικό. Τώρα ήταν η καταλληλότερη στιγμή να ρωτήσει σχετικά:
- Αληθεύει, ότι όταν φύγει ένας μάγος παρουσιάζεται αμέσως μετά ο διάδοχός του;
- Αναμφίβολα, απάντησε ο Άγγελος. Όμως μην μπερδευτείς. Το επόμενο σφύριγμα που θ' ακούσεις μπορεί να μην είναι σώνει και καλά τραγούδι, αλλά κάποιο σύνθημα στα χαρακώματα. Όμως ο ίδιος Από Μηχανής Θεός είναι που θα κρατάει από ψηλά, όπως στο Ζεϊμπέκικο, τα νήματα. Μα η φωνή θα είναι ξανά λιτή, πονεμένα βραχνή, ταπεινά αγέρωχη, σαγηνευτικά αληθινή. Θα θρηνεί χωρίς να οδύρεται, θα απογειώνεται χωρίς να επαίρεται, θα αποφαίνεται χωρίς να δικάζει, θα αναπαύει με εσωτερική επιτάχυνση, θα οριοθετεί χωρίς να διεκδικεί, θα πυροδοτεί χωρίς να εγκαταλείπει τα όρια της αταλάντευτης σοβαρότητας.
- Η φωνή της Ελλάδας, παρατήρησε ο επισκέπτης.
- Φτάσαμε, είπε ο Άγγελος σπρώχνοντας την πόρτα.
Ο επισκέπτης πέρασε στον χώρο και τον κοίταξε. Αυτός καθόταν ήρεμος και αμίλητος σε ένα ψηλό σκαμνί στην γωνία. Έμοιαζε να αποτελείται από ασήμι σε αεριώδη κατάσταση. Τον είδε να τού γελά με καλοσύνη.
- Δεν γνωριζόμαστε, είπε ο επισκέπτης. Δηλαδή εγώ, όπως είναι φυσικό σε γνωρίζω, ενώ εσύ...
- Πες μου ποιο θέλεις, τον διέκοψε ο άλλος.
- Βιάσου, είπε ο Άγγελος. Έχεις βάλει για τις εξήμισι ξυπνητήρι...
Καθώς κατέβαινε από τον ουρανό άκουγε τα μετέωρα να πάλλονται:
ΣΕ ΜΙΑ ΣΤΙΒΑ ΚΑΛΑΜΙΕΣ...