ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ Νομίζω πώς έφτασε ή ώρα να ικανοποιηθεί [με το βιβλίο αυτό] ή περιέργεια όσων ακόμη προβληματίζονται σχετικώς μέ τη μορφή του Ελευθέριου Βενιζέλου να εξηγηθεί δηλαδή γιατί θεωρήθηκε τόσο πολύ μεγάλος και συνακολούθως δοξάστηκε. Λένε πώς ήταν Εθνάρχης. Ωραία! Έγώ σας προτείνω να δούμε τα έθναρχικά του επιτεύγματα:
Α. Μετά τήν απελευθέρωση τών Ιωαννίνων, τον Φεβρουάριο του 1913, άλλαξε κατά 180 μοίρες τήν πορεία τοΰ Ελληνικού Στρατού, μέ αποτέλεσμα οί Έλληνες νά μή μπουν στον Αυλώνα και το νησί Σάσων νά δοθεί στην Αλβανία.
Β. Έμπλεξε τήν Ελλάδα στον Πρώτο Παγκόσμιο πόλεμο και προκάλεσε έτσι πρώτα τον Εθνικό Διχασμό και μετά τή Μικρασιατική Καταστροφή. Και όλα αυτά, προκειμένου νά φανεί αρεστός στους φίλους του της Εγκάρδιας Συνεννόησης.
Γ. Ένα Ελληνικό Κράτος πήγε νά δημιουργηθεί στον Πόντο μετά το τέλος τού Α' Παγκόσμιου πόλεμου. Μπορούσε νά αναγνωριστεί άπό τις Δυνάμεις της Εγκάρδιας Συνεννόησης και ακόμα από τήν Υψηλή Πύλη. Μόνο ό Βενιζέλος αρνήθηκε νά το αναγνωρίσει.
Έμενα πάντως ό εν λόγω εθνάρχης μου θυμίζει τον Ίκαρο.
Νά γιατί προς τιμήν του φτιάχτηκε ένα αεροδρόμιο κοντά στην Αθήνα. Οι θαυμαστές του έχουνε τήν ελπίδα πώς ή δόξα του θά πέσει στά μαλακά και δέν θά τσακιστεί -όπως έγινε μέ τον Ίκαρο.
Νά τά θυμάστε Όλα αυτά, τήν άλλη φορά πού θά βρεθείτε στον «Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών Ελευθέριος Βενιζέλος».
Θωμάς Θεολόγης