Στείλανε επιστολή τάχα για ειρήνη μα δήλωνε υποταγήκανείς όμως δε τρελάθηκε να σηκωθεί απο αυτη τη γη
Σε κάθε σπίτι αναβιώνουν μνήμες ζοφερού αιώνα
τον ήλιο θέλαν να δέσουν στο σταυρό ένα απρόσμενο χειμώνα
Βροντά ως θύελλα το όχι απο του Μεταξά το στόμα
της Ηπείρου τα χιόνια βάφονται στο πασχαλιάτικο χρώμα
Πάνω στα βουνά τρέχει ο στρατός να ανακτήσει τη γλυκιά ελευθεριά
οι Έλληνες δε ζουν υπόδουλοι σε φυλακή και σε σκλαβιά
Ο πόλεμος δε τη σκιάζει ρωτήστε τη Χειμάρρα
στα ηρωικά χωματά της βράζει φωτιά και αντάρρα
Δερόπολη και Δέλβινο κλεισμένο μες τη φυλακή
σα προφητεία καρτερεί να ντυθεί μες το χακί
Μες τα κόκκαλα ριζώνει το δριμύ το ψύχος
συνάμα του λοχαγού παραστέκει των τουφεκιών ο ήχος
Μη φοβάστε αδέλφια τα πολυβόλα και το αίμα
η κατεχόμενη Ήπειρος μας προσμένει να της φορέσουμε το στέμμα
Στο διάβα μας ξωκλήσια της Μεγαλόχαρης με μια εύχη τα φίλησα
το στέμμα της λευτεριάς να στεφανωθεί στη πανώρια μας βασίλισσα
Πρεμετή και Μεσσοπόταμο μια αθάνατη ιστορία
βαδίζει να τη ξανακερδίσει της Ελλάς η μεραρχία
Η φλόγα τρεμοσβήνει πότε φουντώνει πότε πελαγώνει
τα εδάφη αυτά είναι δικά μας και κανείς δε τα σκλαβώνει
Χαλάζι πέφτουν οι οβίδες ριπές αγέρα μ' άγρια μανία σφυρά
απο νεκρούς και ζωντανούς το θεμέλιο χτίζεται στα οχυρά
Στου Λογαρά το ύψωμα στο ένδοξο Τεπελένι
το αίμα των προγόνον το θρίαμβο ανασταίνει
Άγιοι Σαράντα, Κορυτσά αλυσόδετη σκλαβιά
στα χείλη της μονάχα ψάλει Ελλάς ζήτω η λευτεριά
Και αν νόμιζαν οι Ιταλοί πως θα τους πέρναγε το κέφι
ο Έλληνας δε προσκυνά ποτέ κατακτητή για αφέντη
Οπισθοχώρησαν σα κότες τα γερμανικά τσακάλια
απο ντροπή και ρεζιλίκι συμαζεύουν τα μάυρα τους τα χάλια
Τ' ολόφωτο σαράντα μας βάφτησε νικητές
Έλληνες αδέλφια μου μη λησμονάτε το χτές
Ένωση με τη κατεχόμενη Ήπειρο να τραγουδάτε όλη την ώρα
τ' άγια χωματά της τα θέλουμε εδώ και τώρα
Θανάσης Σπύρου
Περισσότερα ποιήματα του Θανάση Σπύρου θα βρείτε εδώ
http://himara.gr