Με τη βοήθεια του Θεού» δήλωσε ο κ. Σαμαράς ότι ορκίστηκε πρωθυπουργός της χώρας. Προφανώς «με τη βοήθεια» αυτού του «Θεού», το «καθεστώς» πέτυχε να εκλεγεί «φιλο-μνημονιακή» τρικέφαλη, τερατόμορφη κυβέρνηση για να φέρει σε πέρας το «θεάρεστο» έργο της.
Πληροφορούμαστε λοιπόν ότι ο «Θεός» είναι οπαδός
του «Μνημονίου», της «μίζας», της «λαμογιάς», των «ρουσφετιών», των άγριων
περικοπών συντάξεων και μισθών και των «χαρατσιών». Και ότι μέσα στη «μεγαθυμία»
του προφανώς ανέχεται και αποδέχεται σαν αναπόδραστη ανάγκη τη φτώχεια και τη
δυστυχία, τις χιλιάδες των ανέργων, τις αυτοκτονίες, την αφάνταστη ταλαιπωρία
ηλικιωμένων, τους θανάτους των ασθενών μέσα στα νοσοκομεία από πείνα, τις
λιποθυμίες των μαθητών από την πείνα, τις βάρβαρες και απρόκλητες δολοφονικές
ρατσιστικές επιθέσεις εναντίον ..
αλλοδαπών συμπολιτών μας!«Με τη βοήθεια του λαού», ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ αναδείχθηκε σε αξιωματική αντιπολίτευση ως έκφραση ενός πλειοψηφικού κοινωνικού ρεύματος με σαφή αντιμνημονιακή κατεύθυνση και ταξικά χαρακτηριστικά χωρίς όμως ανάλογη οργανωτική υποδομή με προοπτική να ανατρέψει τη νέα κυβέρνησή της - πολύ, λόγω «Μνημονίου»- περιορισμένης ευθύνης! Αυτός ο «Θεός» όμως, ο «Θεός» του Μνημονίου, που βοήθησε τον κ. Σαμαρά να γίνει πρωθυπουργός, επικεφαλής της τερατόμορφης τρικέφαλης «μνημονιακής» κυβέρνησης δεν μπορεί να είναι ο «Θεός» του ελληνικού λαού, είναι ο εχθρός του.
Θυμίζει περισσότερο τον «Μαμμωνά» της Καινής Διαθήκης, που ενσαρκώνει το
πνεύμα της (καπιταλιστικής) πλεονεξίας και απληστίας... Δεν μπορεί να είναι αυτός ο «Θεός» ενός λαού, που
υποφέρει και δοκιμάζεται καθημερινά. Με αφορμή τη δήλωση αυτή γεννιέται ένα
ερώτημα: πως τοποθετήθηκε η ηγετική ομάδα της ιεραρχίας της Ορθόδοξης
Χριστιανικής Ελλαδικής Εκκλησίας απέναντι στο φαινόμενο ενός δεξιού
πρωθυπουργού, ο οποίος επικαλείται τον «Θεό»; Η ίδια τήρησε προεκλογικά
την ουδετερότητά της, όπως έπρεπε, ή αφέθηκε στον σφιχτό εναγκαλισμό του
«καθεστώτος» και της Δεξιάς;
[Του Μανόλη Λαμτζίδη, δικηγόρου, πρ. προέδρου Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης από το tvxs.gr]
Πηγή
