Το αντικείμενο του… πόθου των Ρώσων μεγαλοεπιχειρηματιών είναι η κρατική εταιρία παραγωγός ποτάσας Belaruskali, μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες του κλάδου στον κόσμο, την οποία ήθελαν να αποκτήσουν έναντι 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων και άλλων 5 για τον ηγέτη της χώρας ο οποίος αρνήθηκε, αφού μόλις στα μέσα του 2011 είχε εκτιμήσει την αξία της εταιρίας περί τα 30 δισεκατομμύρια δολάρια. Την εκτίμηση αυτή επαναβεβαίωσε ο Λουκασένκο, τοποθετώντας την αξία της στα 30-32 δισεκατομμύρια δολάρια.
Υπενθυμίζεται, ότι μια αρχική προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της εταιρίας έναντι 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων είχε γίνει με την κατάθεση προσφοράς από την εταιρία Uralkali του δισεκατομμυριούχου Σουλεϊμάν Κερίμοφ, πρόταση η οποία απορρίφθηκε από την κυβέρνηση της Λευκορωσίας.
Το πραγματικό θέμα είναι ποια είναι η στάση του Ρώσου ηγέτη Βλαντιμίρ Πούτιν για το θέμα, το εάν οι επιχειρηματίες που πλησίασαν τον Λουκασένκο είχαν τις ευλογίες του Κρεμλίνου ή όχι. Εάν ναι, τότε το ξεμπρόστιασμα της υπόθεσης από τον Λουκασένκο αποκαλύπτει βαθύτερες διαιρέσεις, παρότι η χώρα πλέον εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από τη Ρωσία τουλάχιστον για την άμυνά της. Διαφορετικά, πολύ πιθανόν πρόβλημα να έχουν οι ολιγάρχες τους οποίου ο Πούτιν έχει έναν πολύ… ιδιαίτερο τρόπο να χειρίζεται.
Σε κάθε περίπτωση, ο Λουκασένκο προσπάθησε μέσω της δημοσιοποίησης του θέματος να αυξήσει τη δημοτικότητά του στο εσωτερικό της χώρας, καθώς είναι ουσιαστικά δικτάτορας, οπότε με τον τρόπο αυτό περνούσε το μήνυμα στον λαό ότι αγωνίζεται για τα συμφέροντά του και ότι έχει «καθαρά χέρια». Αυτό το σενάριο βέβαια έχει άλλη μια πιθανή εκδοχή, ότι η όλη υπόθεση είναι σκηνοθετημένη με σενάριο πειστικό, καθώς είχε κατατεθεί πρόταση για την εταιρία που είχε επισήμως απορριφθεί…