Η υπομονή του κόσμου εξαντλείται, υποστηρίζουν με κύριο άρθρο τους οι «New York Times», εκτιμώντας ότι οι αντιδράσεις σε Ισπανία, Ελλάδα και Πορτογαλία ενδέχεται να αυξηθούν....
Στο άρθρο γίνεται αναφορά στη μεγάλη συμμετοχή πολιτών σε διαδηλώσεις στη Λισαβόνα, τη Μαδρίτη και την Αθήνα. Όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα η υπομονή του κόσμου εξαντλείται ως προς τις αποτυχημένες πολιτικές λιτότητας που απαιτούν η γερμανική κυβέρνηση και άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες. Πολιτικές, σύμφωνα με τη σύνταξη της εφημερίδας, που είναι σαφές ότι θα επιδεινώσουν περαιτέρω τα δραματικά επίπεδα ανεργίας και θα καταστρέψουν τα δίκτυα προγραμμάτων κοινωνικής προστασίας, όταν αυτά χρειάζονται περισσότερο από κάθε άλλη φορά.
«Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για τον Ισπανό πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι να προβεί σε περικοπές υπηρεσιών και δαπανών χωρίς να διακινδυνεύσει κοινωνική αναταραχή και το ίδιο ισχύει για την Ελλάδα και την Πορτογαλία», αναφέρεται χαρακτηριστικά.
Τέλος, επισημαίνεται ότι ο χρόνος εξαντλείται και μόνο μια απότομη αλλαγή στις οικονομικές πολιτικές μπορεί να σώσει το ευρώ. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες και κυρίως η καγκελάριος Α. Μέρκελ, τονίζεται στο άρθρο, πρέπει να αναγνωρίσουν ότι η επιστροφή της ευρωζώνης σε επίπεδο χρηματοπιστωτικής ρευστότητας θα απαιτήσει νέες προσπάθειες για την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης, μέσω ελαστικότερων στόχων στον τομέα του προϋπολογισμού –και όχι μέσω της συνεχιζόμενης λιτότητας που επιβάλλεται από Βερολίνο και Βρυξέλλες σε απελπισμένες κυβερνήσεις.
Στο μεταξύ, στην ίδια εφημερίδα προβάλλονται τα στοιχεία της τελευταίας έκθεσης της Eurostat, που κάνει λόγο για αύξηση ρεκόρ της ανεργίας σε ποσοστό 11,4% για το μήνα Αύγουστο, καταδεικνύοντας τις επιπτώσεις που προκαλούν τα χρηματοπιστωτικά προβλήματα πολλών κρατών-μελών της ευρωζώνης. Ειδικότερα, όσον αφορά την Ελλάδα (με ποσοστό ανεργίας 24,4% τον Ιούνιο 2012), τονίζεται ότι, όπως και στην Ισπανία, η ανεργία έφτασε σε ιστορικά ύψη για την ευρωζώνη, ενώ και οι δύο χώρες προχωρούν στα σχέδιά τους για αυστηρότερους προϋπολογισμούς λιτότητας, γεγονός που καθιστά ζοφερότερες τις προοπτικές στον εργασιακό τομέα.
