Μερικές φορές οι εξελίξεις και η ειδησεογραφία σε κάνουν να αναρωτιέσαι ποια ακριβώς στάση είναι η ενδεδειγμένη, όχι απαραίτητα από ανθρωπιστικής πλευράς, αλλά από πρακτικής πολιτικής πλευράς, με στόχο να επιτευχθεί η ειρήνευση σε συγκρούσεις που μαίνονται και απειλούν τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.
Η σκέψη που αποτυπώνεται στον τίτλο της ανάρτηση μας ήρθε στο μυαλό διαβάζοντας τη είδηση για τη μετάβαση του επικεφαλής της τρομοκρατικής οργάνωσης «Ισλαμική Τζιχάντ» (για τη Χαμάς το αποφεύγουμε, για την οργάνωση αυτή να μας συγχωρέσετε αλλά θα το υπογραμμίσουμε κιόλας…), γενικού γραμματέα της οργάνωσης, Ραμαντάν Σάλεχ, στην Αίγυπτο, με σκοπό να συναντηθεί με τον ισλαμιστή Τούρκο πρωθυπουργό και τον επίσης ισλαμιστή Αιγύπτιο πρόεδρο.
Όσο και να μην μας αρέσει, αξίζει όντως να αναρωτηθούμε εάν στην προκειμένη περίπτωση είναι πιο χρήσιμος ο αποκλεισμός του γενικού γραμματέα της τρομοκρατικής οργάνωσης, ή μήπως η αξιοποίηση των «ισλαμιστικών διαπιστευτηρίων» των Ερντογάν και Μόρσι με σκοπό να βρεθεί τρόπος συνεννόησης ώστε να εκτονωθεί η κατάσταση;
Αυτά είναι τα παράδοξα των διεθνών σχέσεων και αποδεικνύουν ότι δεν πρέπει να σκεφτόμαστε κυρίως με το συναίσθημα αλλά με τη λογική…