Η 21η Ιανουαρίου έχει καταγραφεί στο παγκόσμιο ημερολόγιο, ως η τελευταία ημέρα κατά την οποία ακούστηκαν οι χτύποι της καρδιάς του Βλαντιμίρ Λένιν. Εκείνης της ασκητικής αλλά και τόσο έμπλεης δυναμισμού φιγούρας, που έμελλε να καταγραφεί στην ιστορία του ανθρώπου ως ο θεωρητικός του «άλλου δρόμου».
Ήταν ο ηγέτης της επανάστασης των μπολσεβίκων. Εκείνος που κατήργησε την ιδιοκτησία στη γη των ακτημόνων, και προσπάθησε να δοκιμάσει στην πράξη πως θα ήταν ο κόσμος, χωρίς ατομική περιουσία. Όπως ακριβώς τα τραγούδησε ο Τζον Λένον στο «Imagine»: «… no possessions». Ήταν ο ιδρυτής της Σοβιετικής Ένωσης, στοχεύοντας σε μια συνένωση δυνάμεων, πάθους για δημιουργία, και διαρκή επιδίωξη του εμπλουτισμού της «κόκκινης συμμαχίας».Δεν πρόλαβε όμως. Ούτε να φτιάξει την ΕΣΣΔ στα δικά του καλούπια, ούτε να αποτρέψει τη διαδοχή του από τον Στάλιν, ούτε να δει τον κόσμο να αλλάζει. Κι ας τον κρατούν στο μαυσωλείο του στο Κρεμλίνο, μέχρι και σήμερα. Ποιος θα έχει την πολιτική νομιμοποίηση και το συναισθηματικό σθένος να… του κάνει έξωση; Προφανώς κάποιος σαν τον Πούτιν, ο οποίος όμως δεν πρόκειται να το κάνει. Γιατί ακριβώς… είναι ο Πούτιν.
Ο θάνατος του Λένιν στις 21 Ιανουαρίου του 1924 λέγεται ότι προήλθε από εγκεφαλικό. Δεν συμφώνησαν όμως με αυτή την εκδοχή όλοι οι θεράποντες γιατροί του. Κάποιοι υποψιάστηκαν ότι μπορεί να μην είχε θεραπευτεί πλήρως από τη σύφιλη που τον είχε προσβάλλει σε νεαρή ηλικία. Άλλοι, ότι τελικά υπέκυψε στις σφαίρες που είχαν μείνει μέσα του, από την ανεπιτυχή απόπειρα δολοφονίας του από τη Φάνια Καπλάν, το 1918, δηλαδή έξι χρόνια πριν.
Αν κρίνουμε από το πώς εξελίχτηκε η ιστορία όμως, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Λένιν πέθανε από το μαράζι του. Επειδή… θα τον διαδεχόταν ο Ιωσήφ Στάλιν! Τον οποίο, ο ίδιος ο Λένιν είχε επιβάλλει στη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΣΕ, για να περιθωριοποιήσει τον Τρότσκι, γρήγορα όμως κατάλαβε πόσο επικίνδυνο ήταν το λάθος του. Ήταν όμως αργά, και ο οργανισμός του αρκετά εξασθενημένος για να σταματήσει ο ίδιος τον Στάλιν. Μιας και, κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να το κάνει.
Φυσικά, η ιστορία έγραψε ότι αν ο Στάλιν δεν ήταν τόσο αιμοβόρος, ίσως ο Κόκκινος Στρατός να είχε υποχωρήσει μπροστά στη μαζική επίθεση των ναζί, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και τότε, όντως η ιστορία θα είχε αλλάξει.
Το τίμημα ωστόσο που πλήρωσε η ανθρωπότητα ήταν μεγάλο. Μια συναρπαστική στη σύλληψή της ιδεολογία, ο κομμουνισμός, μετετράπη στην απολυταρχία των μετρίων. Έχτισε τείχη, πολύ μεγαλύτερα από αυτό που ήθελε να φτιάξει στον Έβρο ο Χρήστος Παπουτσής και περιχαράκωσε την ελεύθερη σκέψη. Προκάλεσε και αξιοποίησε εμφυλίους όπως και ο καπιταλισμός. Και τελικά κατέρρευσε, το 1989, ως υπαρκτός σοσιαλισμός πλέον. Ο κομμουνισμός βρισκόταν στο μαυσωλείο, μαζί με τον Λένιν.
Ήταν ο ηγέτης της επανάστασης των μπολσεβίκων. Εκείνος που κατήργησε την ιδιοκτησία στη γη των ακτημόνων, και προσπάθησε να δοκιμάσει στην πράξη πως θα ήταν ο κόσμος, χωρίς ατομική περιουσία. Όπως ακριβώς τα τραγούδησε ο Τζον Λένον στο «Imagine»: «… no possessions». Ήταν ο ιδρυτής της Σοβιετικής Ένωσης, στοχεύοντας σε μια συνένωση δυνάμεων, πάθους για δημιουργία, και διαρκή επιδίωξη του εμπλουτισμού της «κόκκινης συμμαχίας».Δεν πρόλαβε όμως. Ούτε να φτιάξει την ΕΣΣΔ στα δικά του καλούπια, ούτε να αποτρέψει τη διαδοχή του από τον Στάλιν, ούτε να δει τον κόσμο να αλλάζει. Κι ας τον κρατούν στο μαυσωλείο του στο Κρεμλίνο, μέχρι και σήμερα. Ποιος θα έχει την πολιτική νομιμοποίηση και το συναισθηματικό σθένος να… του κάνει έξωση; Προφανώς κάποιος σαν τον Πούτιν, ο οποίος όμως δεν πρόκειται να το κάνει. Γιατί ακριβώς… είναι ο Πούτιν.
Ο θάνατος του Λένιν στις 21 Ιανουαρίου του 1924 λέγεται ότι προήλθε από εγκεφαλικό. Δεν συμφώνησαν όμως με αυτή την εκδοχή όλοι οι θεράποντες γιατροί του. Κάποιοι υποψιάστηκαν ότι μπορεί να μην είχε θεραπευτεί πλήρως από τη σύφιλη που τον είχε προσβάλλει σε νεαρή ηλικία. Άλλοι, ότι τελικά υπέκυψε στις σφαίρες που είχαν μείνει μέσα του, από την ανεπιτυχή απόπειρα δολοφονίας του από τη Φάνια Καπλάν, το 1918, δηλαδή έξι χρόνια πριν.
Αν κρίνουμε από το πώς εξελίχτηκε η ιστορία όμως, μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο Λένιν πέθανε από το μαράζι του. Επειδή… θα τον διαδεχόταν ο Ιωσήφ Στάλιν! Τον οποίο, ο ίδιος ο Λένιν είχε επιβάλλει στη θέση του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΣΕ, για να περιθωριοποιήσει τον Τρότσκι, γρήγορα όμως κατάλαβε πόσο επικίνδυνο ήταν το λάθος του. Ήταν όμως αργά, και ο οργανισμός του αρκετά εξασθενημένος για να σταματήσει ο ίδιος τον Στάλιν. Μιας και, κανείς άλλος δεν θα μπορούσε να το κάνει.
Φυσικά, η ιστορία έγραψε ότι αν ο Στάλιν δεν ήταν τόσο αιμοβόρος, ίσως ο Κόκκινος Στρατός να είχε υποχωρήσει μπροστά στη μαζική επίθεση των ναζί, στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Και τότε, όντως η ιστορία θα είχε αλλάξει.
Το τίμημα ωστόσο που πλήρωσε η ανθρωπότητα ήταν μεγάλο. Μια συναρπαστική στη σύλληψή της ιδεολογία, ο κομμουνισμός, μετετράπη στην απολυταρχία των μετρίων. Έχτισε τείχη, πολύ μεγαλύτερα από αυτό που ήθελε να φτιάξει στον Έβρο ο Χρήστος Παπουτσής και περιχαράκωσε την ελεύθερη σκέψη. Προκάλεσε και αξιοποίησε εμφυλίους όπως και ο καπιταλισμός. Και τελικά κατέρρευσε, το 1989, ως υπαρκτός σοσιαλισμός πλέον. Ο κομμουνισμός βρισκόταν στο μαυσωλείο, μαζί με τον Λένιν.
