Θεωρώ ότι τα πολλά γίδια βαραίνουν και ασχημαίνουν την σελίδα.Γι αυτό στην συνέχεια παραθέτω φωτογραφία τής μανούλας μου, ώστε να την ομορφαίνει λιγάκι.
(Η φωτογραφία είναι από το έτος 1987. Η μανούλα μου με άφησε ορφανό το 1991).
"Δεν είναι ο "Άγγελος" που δεν αντέχεις αλλά τα μούτρα σου στον καθρέφτη που κουβαλά αυτός..."
Ανώνυμος
Θελω να πω όταν ήρθες στην κολαση , δεν ήξερες τι ήταν , τωρα ξερεις , κερδισμένος εισαι.
« πάντα» κερδισμένοι είμαστε , one way or another.
Tuluba
"...Επίσης, ο αποσυμβολισμός είναι μια ιδιαίτατα προσωπική κατάσταση-βίωμα και το 'μοίρασμα' του μπορεί να αποβεί 'επικίνδυνο' ενίοτε για τους μοιραζόμενους εξαιτίας πιθανής ενεργειακής ασυμβατότητας..."
Αιξ
"...Διότι δω μπιμπουνάκι μου καλό, για να φτάσεις σε ΕΝΝΟΗΣΗ χρειάζεται να δουλέψεις στα αφηρημένα πεδία... εκεί λάμβαναν και λαμβάνουν χώρα όοοοοολες οι μυήσεις και όοοοοολα τα αρχαία μυστήρια...."
Ζιζύ
"...ολα ξεκινησαν απο ενα μυθιστορημα που γραφτηκε το 1917 απο τον αρχισατανιστη Aleister Crowley.λεω στο φτερο τι ελεγε ...καποτε γινονταν ενας πολεμος λευκων και μαυρων μαγων [δηλαδη πολεμουσε αυτη η αναθεματισμενη φαρα μεταξυ τους] και για να αυξησει τις δυναμεις της φαρας του παρεσυρε μια γυναικα την Lisa la Giuffria που την επεισε να δεχτει μεσω πολυπλοκων μαγικων εργασιων ενα σατανικο πνυεμα ,μεσω καταληψης η μεσω ανοιγματος πυλης για να βγει μεσω αυτης το moonchild, τρελα πραμματα αυτα αδελφια...."
"...αναφερες την Αλικη ,αν μιλαμε για την ιδια στο βιντεακι ,δεν πρεπει να ξεχναμε ο ο συγγραφεας του βιβλιου που αναφερεται σε αυτην , ο κληρικος Charles Lutwidge Dodgson,ηταν διαβοητος παιδεραστης του κερατα, καθως και ροδοσταυρος..."
PANDAROS
"Μάγκεζ, κάθε μορφή Γνώσης που συλλαμβάνετε νοητικά, στο επίπεδο που βρίσκεστε, θα πρέπει να γειώνεται. Αυτός είναι και ο σκοπός Της. Να κάνει 'ομαλότερο' το μπέκα, το βγέκα και το ενδιάμεσο της υλικής κατάστασης που διανύετε. Κατανοώ ότι τέτοιας φύσεως νοητικές μανούβρες, σας εξιτάρουν ιδιαιτέρως. Ομως. Δεν αρκεί μονάχα να ανεβάζετε την ενέργεια στα 'άνω' ώστε να κατανοείτε τη Γνώση. Θα πρέπει και να την κατεβάζετε στα 'κάτω'. Είσθε νους, είσθε ψυχή αλλά είσθε και σώμα. Έχετε και οργανικές-κοινωνικες αναγκες. Θα πρέπει να μάθετε να το κάνετε βάσει του Ρυθμού. Δλδ, η σύλληψη ενός συμβόλου θα πρέπει εν συνεχεία να γειώνεται, να βρίσκει καθρέφτισμα και χρησιμότητα με κάποιον τρόπο στην γήινη καθημερινότητα σας. Όταν συλλαμβάνετε πολλαπλά σύμβολα χωρίς να τα γειώνετε με Ρυθμό, επέρχεται μπούκωμα και η γείωση είναι δυσκολότερη..."
Αιξ
"... Η τελική σκηνή σου λέει ότι η Ορθοδοξία, ήτοι η πορεία μέσω του σκάφους που κυβερνήτης είναι Εκείνος προς τοποθέτηση του όντος στον προορισμό του, δεν έχει να κάνει με την θρησκεία, αλλά με τον πνευματικό βίο. Κάποια στιγμή καπετάνιος και επιβάτες…ναι ταυτίζονται...."
Ανώνυμος ή Μίλτος
4. ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΓΙΔΟΣΟΥΠΑ ΜΑΓΕΙΡΕΜΕΝΗ ΜΕ ΣΥΝΤΑΓΗ ΜΕΓΑΛΟΒΑΘΜΟΥ ΜΑΣΟΝΟΥ
Σε αναζήτηση τού λιγοστού ήλιου, πήγα σήμερα το μεσημέρι στο πάρκο, που είναι κοντά εκεί που μένω. Ο ήλιος για μια ακόμη φορά ήταν κρυμένος πίσω από τα σύννεφα, αλλά τι να κάνουμε, αυτόν έχουμε. Μάζεψε όσο μπορείς, σκέφτηκα.
Σε αναζήτηση τού λιγοστού ήλιου, πήγα σήμερα το μεσημέρι στο πάρκο, που είναι κοντά εκεί που μένω. Ο ήλιος για μια ακόμη φορά ήταν κρυμένος πίσω από τα σύννεφα, αλλά τι να κάνουμε, αυτόν έχουμε. Μάζεψε όσο μπορείς, σκέφτηκα.
Με κουμπωμάνο το παλτό ως επάνω κάθησα σε ένα παγκάκι. Γέρνοντας προς τα πίσω, έφερα το πρόσωπό μου σε οριζόντια θέση, για να απορροφήσει αυτό το λιγοστό φως. Έκλεισα τα μάτια, προσπαθώντας να εμφυσήσω μέσα μου μια διάθεση ευεργεσίας. Εισπνέοντας, προσπάθησα να κρατήσω για λίγο το αέρα στούς πνεύμονες. Στην περιοχή δεν εφαίνοντο να υπάρχουν άλλοι άνθρωποι και το γνωστό θρόισμα των φύλλων δεν ακουγόταν πλέον, μια και τα περισσότερα δένδρα ήσαν γυμνά. Ακόμη περισσότερο μού έλειπαν τα τιτιβίσματα των πουλιών, που εδώ και μήνες είχαν μετεναστεύσει προς τον νότο. Περισσότερο από όλα όμως μου έλειπαν οι πάπιες, που είχαν εγκαταλείψει την μικρή τεχνητή λίμνη. Η εικόνα της μού δημιουργούσε θλίψη: Ανάμεσα στον πάγο ήσαν σφηνωμένα κάθε είδους απορρίματα. Μοιραία έτσι δημιουργείται στεναγμός. Μα πριν προλάβω να εκπνεύσω, μια φωνή με εξέπληξε:
- Καλημέρα σας. Είστε ο Μποτίλιας;
Μια ηλικιωμένη κυρία βρισκόταν σε μικρή απόσταση από το παγκάκι και μού χαμογελούσε ευγενικά.
Δυσκολεύθηκα να συνέλθω από την έκπληξη. Πίστευα, ότι τουλάχιστον σε αυτό το μέρος διατηρούσα κάποιο διαδικτυακό ινγκόγνιτο.
- Σάς διαβάζω ανελλειπώς, συμπλήρωσε η ευγενική αυτή παρουσία, πριν προλάβω να τής πω καλημέρα.
Τρελάθηκα. Και μετά γράφει ο Κ.Δ, ότι τα threads έχουν το πολύ εκατό αναγνώστες. Κοίτα που φθάνει η χάρη τής σελίδας μέχρι το πάρκο, σκέφθηκα.
- Καλημέρα σας, αλλά πείτε μου καλη μου κυρία, εδώ ο κόσμος χάνεται και σείς καθόσαστε και διαβάζετε για τα τραγιά πού γράφω εγώ; τής απάντησα.
- Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω, μού αποκρίθηκε. Κάποιοι σας αποδίδουν ενασχόληση με βυζαντινισμό και πάρεργα, σε φάση που όλα γύρω είναι έτοιμα έτοιμα να καταρρεύσουν. Όμως εσείς πολύ καλά κάνετε, που καταπιάνεστε με την ουσία τής εξουσίας. Εάν δεν διερευνηθούν αυτά είναι αδύνατο να μπόρεσουμε να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις. Αν και για να πώ την αμαρτία μου, αυτά που γράφει ο κύριος Εργοδότης, τα βρίσκω πιο γοητευτηκά από τα δικά σας. Όμως δεν σας κρύβω, ότι και εσάς σας παρακολουθώ προσεκτικά. Ξέρετε... Μεγάλωσα πια και είναι πολλές οι ώρες τής μοναξιάς μέσα στο καταχείμωνο. Ευτυχώς που υπάρχει το διαδίκτυο και τα CD με παλιά τραγούδια, που βάζουν οι εφημερίδες.
- Μα κυρία μου, είπα, συχνάζω συνέχεια στο πάρκο και δεν έτυχε μέχρι τώρα να σάς συναντήσω ποτέ. Πώς συμβαίνει αυτό; Θα είχαμε τόσα να κουβεντιάσουμε.
- Άχ, πώς να μπορέσετε να με καταλάβετε! είπε η κυρία αναστενάζοντας. Αλλάζω τόσο συχνά τόπο διαμονής. Μια επισκέπτομαι την κόρη μου, μια τον γιό μου, μια εκτελώ ειδικές αποστολές. Εσείς εξ άλλου δεν γράψατε τόσες φορές για συγχονικότητες και δίκτυα;
- Πώς ονομάζεσθαι κυρία μου, εάν επιτρέπετε, ρώτησα.
- Μα δεν με καταλάβατε ακόμη; Είμαι η θεία Μάρω.
- Πώς είπατε; Δεν θυμάμαι να έχω κάποια θεία με αυτό το όνομα, είπα παρεξενεμένος.