πό τον πόλεμο έρχονταν τα νέα πια με συχνότητα απίστευτη και πολύ σύντομα έμαθαν ότι η πολιορκία είχε τελειώσει και η Συμμαχία είχε νικήσει. Η Συμμαχία του Χάλκινου στρατού του Πολεμάρχου πέτυχε, μεγάλο βαθμό στην επικράτηση αυτή έπαιξε η ηχητική - παγίδα του πολυμ΄γχανου στρατηγου, του 780. Τού θριάμβου φωνές αντηχούν, όλοι θέλουν τον ήρωα να δουν, τους ήρωες μετά ...την πρώτη μάχη, λευτεριά και αλήθεια μαζί.
Όλοι περιμένανε ένα δούνε τους ανθρώπους τους να γυρίζουν, και κάμποσο καιρό μετά, ο Πολέμαρχος 780, ο Ιεροέθύτης, ο Αντρέι ο Ιεροεξεταστής, εμφανίστηκαν στη πύλη, τελευταίος απ’ όλους τους ο Ημεροβάτης ο Θεσβιτης του που επέστρεψε σπίτι του. Η Μίριελ τον αναγνώρισε αμέσως, αλλά ο Θεσβιτης δίστασε να τον πλησιάσει επειδή η εικόνα που είχε από τον πατέρα του όταν έφευγε, διέφερε πάρα πολύ από αυτόν τον άνθρωπο που έβλεπε μπροστά του. Τον έβαλαν να καθίσει επειδή φαινόταν εξαντλημένος και τον άφησαν να τους κοιτάξει πιο προσεκτικά, και ο γιος του τότε τον πλησίασε και τον αγκάλιασε. Τα καστανά μαλλιά του που είχαν γκριζάρει πια, ήταν μακριά και απεριποίητα και τα μάτια του υγρά, και ο νέος άνδρας που τον είχε αγκαλιάσει ήταν ο μικρός του Θεσβιτης που τον είχε αφήσει πίσω του, με ένα σωρό ευθύνες.
Από τα στενά δρομάκια, έφτασε ως το σπίτι, και μπήκε μέσα σχεδόν την ίδια στιγμή με τον πολυμήχανο στρατηγό του Πολεμαρχού που είχε έρθει με το άλογο από άλλο δρόμο από αυτόν που είχε πάρει εκείνη, και που παραμέρισε στο άνοιγμα της πόρτας, αφήνοντάς την να περάσει πρώτη. Έριξε μια ανυπόμονη ματιά γύρω της και στάθηκε μπροστά στον ώριμο άντρα που καθόταν στην καρέκλα και σηκώθηκε άναυδος μόλις την είδε. Η όμορφη νεαρή γυναίκα που τον κοίταζε χαμογελαστή, έμοιαζε με ξωτικό όνειρο, μα ήταν το ίδιο κορίτσι που είχε έρθει να μείνει με την οικογένειά του απο τον πλανήτη Λυτξ πριν τον πόλεμο, ήυαν η μύτρα Ενλόρ-Ιλξ.